آفرینشِ مشکِ آهو

امامِ صادق «علیه‌السلام»: هنگامی‌که آدم و حوّا از بهشت به زمین آمدند، حضرتِ آدم بر کوهِ صفا و حضرتِ حوّا بر کوهِ مروه قرار گرفت؛ حوّا هنگامی که در بهشت بود از بوی خوشِ آنجا به موهای خود زده بود و گیسویش را شانه کرده و بسته بود؛ هنگامی‌که به زمین آمد با خود گفت (حال که خدا از من در خشم است، آرایش و زینتی که در بهشت کرده‌ام چه سودی دارد؟) سپس گیسوانِ خود را باز کرد؛ آن‌گاه بوی خوشی را که از موهای او منتشر شده بود، نسیمِ باد به مشرق و مغرب برد؛ البته بیشترِ آن به سرزمینِ هند ریخت، بدین جهت گیاهانِ خوشبو در هندوستان فراوان است و اولین حیوانی که از آن برگِ بهشتی (آن گیاهانِ خشوبو) خورد، آهو بود که با این کار بوی خوش در گوشت و خونش جاری و سپس در نافش گرد آمد و از آن مشکل تولید شد.

«الکافی، جلدِ ۶، صفحۀ ۵۱۳ و ۵۱۴»

شربتِ امام رضا «علیه‌السلام»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا